Kultowy film, który sprawił, że kariera Bogusława Lindy i jego patos bohatera cholernie pozytywnego utkwił w nas aż do przesady. Brudny, nieogolony, nadużywający alkoholu a i tak wszyscy uważają go za ideał. Bo po prostu ten facet to ideał, a raczej idealny przykład na to iż będę kawałem drania i łobuza, również można być pozytywnie odbieranym przez ludzi. Leon bo tak nazywa się czołowy bohater filmu jest byłym wojskowym który zapija się na śmierć w swojej melinie. Na ludzi próbuje wyprowadzić go znajomy mecenas, który załatwia mu pracę jako prywatny ochroniarz córki lokalnego gangstera. Tymczasem młoda dziewczyna zakochuje się w swoim ochroniarzu a w konsekwencji zachodzi z nim w ciąże. Jej ojciec postanawia zabić Leona i uratować córkę przed popełnieniem w jego mniemaniu błędu. Tymczasem Leon nie daje się zabić i rozpoczyna krwawą rzeź w imię najważniejszych dla siebie zasad.

To najbardziej kultowy film polskiego kina współczesnego. Z ekranizacją tej przygody nie może się w sumie nic równać i raczej nigdy się nic takiego nie stanie. Zabawne zwroty i gagi przeszły już chyba do klasyki gatunku komedii w naszym kraju. Cała historia polega na niefortunnym wplątaniu się młodego adepta akademii muzycznej oraz jego kolegi, który za wszelką cenę chce pozbyć się krępującego problemu dziewictwa, w aferę wywołaną przez przebywający w stolicy gangsterów z wybrzeża Freda i gruchy, których gości syn lokalnego bosa mafijnego Bolec. Film jest prześmieszny i już samo intro w postaci kręcenia programu o jeżach przechodzących przez drogę wywołuje salwy śmiechy. Po prostu przy tym filmie nie da się nie uśmiać. Jest to jednak z najlepszych produkcji nie tylko naszego kina komediowego, ale przede wszystkim polskiego kina w ogóle, która jednak nie wypłynęła poza granicę naszego kraju.